Armenian cultural workers: Open letter to prime minister Serj Sargsyan

Armenian cultural workers slam government violence towards peaceful demonstrators, demand new parliamentary elections, independent investigation, release of political prisoners and reforms in Public TV

We are used to conformity of Armenian mainstream cultural workers. Conformity to authorities and status quo. They do not normally air their voice to protest injustices in our society, lack of democracy, human rights violations etc. They are normally out there to be used during pre-election periods and then carry on with their unexceptional existence.

But there are exceptions too. After pretty long silence over recent events in Yerevan, not only some of them started voicing their dismay over government’s handling of the situation, but also offered solutions as a way out of this crisis.

First it was Ruben Hakhverdyan. Now joined with few colleagues, well known and respected representatives of Armenain cultural scene, they signed an open letter to prime minister Serj Sargsyan protesting violent dispersion by the government of peaceful demonstrations and suggesting practical steps which they believe could defuse current political crisis in Armenia.

In an open letter, Armenia’s cultural workers stressed that despite the history of election fraud since 1996, this was the first time that the state was responsible for a bloodshed of civilians. Ironically, this happened when Armenians were marking 20th anniversary of Karabakh movement. Instead, as cultural representatives described, it was marked by “sumgaitisation of Yerevan.”

They urge prime minister (‘president-elect’) Serj Sargsyan to call new parliamentary elections. The formation of coalition government will not solve the problem as substantial portion of our society is not represented in the parliament due to previous fraudulent elections. “Only your political will could ensure new and really clean parliamentary elections.” However, it must be noted that during his most recent Q&A Serj Sargsyan rejected the idea of new parliamentary elections. Personally, I am not convinced that parliamentary elections could be enough and acceptable for all sides to defuse the situation, as there are more fundamental problems need to be solved. However, I welcome this initiative of cultural workers to offer practical solutions as a way out of the crisis. This is a position which could be debated and considered as a part of political dialogue, if happens.

Next point is a formation of independent parliamentary commission by new parliament to investigate events of March 1, as well as other instances of political killings and major economic offences during Armenia’s recent history.

They also demand an immediate release of political prisoners.

Armenian cultural workers point out the urgency of reforms within the Public TV Board to ensure pluralism of opinions and media freedom.
***

Բաց նամակ ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանին

Հարգելի պարոն Սարգսյան:

Փետրվարի 19 ընտրությունները հերթական անգամ ստեղծեցին մեր երկրում բռնության, անհանդուրժողականության, անվստահության մթնոլորտ, խորացնելով ժողովրդի եւ իշխանության միջեւ առաջացած ճեղքը, բեւեռացնելով եւ բաժանելով հասարակությունը:

Մենք չենք մոռացել, որ այս չարիքը սկվեց դեռեւս 1996 թվականի սեպտեմբերից, երբ կեղծիքով եւ ուժով իր պաշտոնն եր փորձում պահպանել Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը: Մենք չենք մոռացել նաեւ հետագա խորհրդարանական եւ նախագահական բոլոր ընտրությունները զուգորթող անօրինականության ու բռնության դրսեվորումները: Սակայն վերջին իրադարձությունները գերազանցել են այդ դառը փորձի բոլոր նախադեպերը: Առաջին անգամ մայրաքաղաքի փողոցներում Հայոց պետությունը թափեց սեփական քաղաքացիների արյունը: Արցախյան շարժման քսանամյակի օրերին կատարվեց Երեւանի ՙսումգաիտացումը՚:

Մենք դատավոր չենք, որ մատնանշենք մեղավորներին, սակայն մշակույթի գործիչները միշտ պարտավոր են պաշտպանել զոհերին, աջակցել թույլերին, նեցուկ լինել վիրավորներին: Խաղաղ ցույցերի բռնի ճնշումը եւ մահակներով վտարումը հրապարակից դեպի քաղաքի փողոցներ անխուսափելիորեն բերելու եր բախումների եւ նման որոշումը կամ գիտակցված սադրանք եր կամ առնվազն կոպիտ ու անթույլատրելի սխալ իշխանության կողմից: Զինված ուժերի օգտագործումը խաղաղ բնակչության դեմ սեփական երկրում անդառնալի հետեւանքներ է ունենալու մեր փոքր երկրի ու ժողովրդի համար:

Պարոն վարչապետ, Դուք, որպես ԿԸՀ կողմից հաստատված նորընտիր Նախագահ դեռեւս կարող եք կանգնեցնել հասունացող քաղաքական եւ սոցիալական ճգնաժամը: Մենք առաջարկում ենք անհապաղ միջոցների չորս կետ, որ մեր համոզմամբ կարող են շտկել իրավիճակն ու մեղմել կրքերը: Դրանք են.

Ա. Արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների անցկացումը: Կոալիցիոն կառավարության հնչեցրած գաղափարը չի կարող լուծել խնդիրը, քանի դեռ հասարակության մի ստվար զանգվածը դուրս է մղված Ազգային ժողովից դեպի Թատերական հրապարակ ԱԺ նախորդ կեղծված ընտրությունների հետեւանքով: Միայն Ձեր քաղաքական կամքը կարող է ապահովել Ազգային Ժողովի նոր եւ իսկապես մաքուր ընտրությունները:

Բ. Նորընտիր խորհրդարանում անկախ հանձնաժողովի ստեղծում 2008թ. մարտի 1,1999 թ. հոկտեմբերի 27 դեպքերի,1990-ական թթ. քաղաքական սպանությունների եւ տնտեսական խոշոր հանցագործությունների հետաքննության լայն լիազորություններով:

Գ. Քաղաքական բանտարկյալների անհապաղ ազատում:

Դ. Հանրային հեռուստատեսության խորհրդի փոփոխություն եւ համալրում հասարակական հեղինակություն ու հարգանք վայելող եւ բազմակարծությունն ապահովող մարդկանցով, ովքեր կերաշխավորեն ազատ ու ճշմարիտ տեղեկատվության սահմանադրական իրավունքը:

Հարգանքով` Տիգրան Խզմալյան,կինոռեժիսոր
Ռուբեն Հախվերդյան, երգահան
Արամ Թալալյան, թավջութակահար
Վահագն Ստամբոլցյան, երգեհոնահար
Գագիկ Գինոսյան,ազգագրագետ,ազատամարտիկ

Հայտարարությունը բաց է

*Thanks to S.H.

Ruben Hakhverdyan slams Armenian authorities: "Government has died on March 1"

*English version

Ռուբեն Հախվերդյան

«Կառավարությունը կրակեց ժողովրդի վրա եւ դրանով մտավ պատմության մեջ, ինձ համար անհասկանալի է` ինչպե՞ս են կառավարելու այս երկիրը: Իրականում, մեղմ ասած, ժողովուրդը չի սիրում այս կառավարությանը:

Մարտիմեկյան դեպքերը համաժողովրդական բողոքի ակցիա էին, եթե չասեմ ապստամբության սկիզբ, որը դաժանորեն ճնշվեց կառավարության կողմից: Ֆրանսիայում ուսանողական ցույցերը եւս ավարտվեցին խանութներ վառելով, թալանելով, բայց այնտեղ ոչ ոք չմեռավ, որովհետեւ քաղաքակիրթ երկրի մասին է խոսքը (մինչդեռ մեր երկիրը վստահ չեմ, որ երկիր է)... Այն ամենը, ինչ տեղի ունեցավ` ցավալի էր, այդ օրը պետք է սգո օր հայտարարել, ավելին` պետք է սգանք մեր կառավարության համար. ի վերջո` կառավարությունը մեռավ այդ օրը», - երեկ «Հայելի» ակումբում հայտարարել է երգիչ, դաշնակցական հակումներով հայտնի Ռուբեն Հախվերդյանը` շարունակելով. «...Ռոբերտն այնպես է խոսում, կարծես մի շատ հարուստ երկրի նախագահ է: Ինքը աշխարհի ամենահետամնաց երկրի նախագահն է, ավելին` ամենաաղքատ երկրի ամենահարուստ պրեզիդենտը: Մեր կառավարությունը տասնհինգ տարիների ընթացքում մեր երիտասարդների մեջ սպանեց նրանց երազանքը. նրանց բալիկները մեծ բիզնեսներ ունեն, սովորում են արտասահմաններում, մեր միջոցներով փող աշխատելն էլ այլ հարց է, թերեւս ո՞վ պետք է նրանց դատի, երբ դատողներն իրենք են...Մեր երեխաներն ապագա չունեն այստեղ: Իհարկե անձնական համակրանք ունեմ Ռոբերտ Քոչարյանի հանդեպ, համենայնդեպս նրա նախագահության առաջին հինգ տարում ինչ-որ շարժում կար: Որ ասում են հրազեն չի օգտագործվել մարտի մեկի իրողությունների ժամանակ` բացարձակ սուտ է: Ցավալի է, հեռուստացույցով նայում էի` երիտասարդ եւ «խոստումնալից» լրագրողները այդ դեպքերից հետո այնպիսի տափակ հարցեր էին տալիս մեր երկրի նախագահին, քիչ էր մնում մազերս գլխիցս պոկեի, որովհետեւ մեկը, օրինակ, չհարցրեց, թե պարոն Քոչարյան, ի՞նչ բիզնեսներ ունեք, ճի՞շտ է, արդյոք, որ տիկին Բելլան հիվանդանոցների փայատեր է, ճի՞շտ է, որ Ձեր տղայի ձեռքում է Հայաստանում բջջային հեռախոսների վաճառքի մենաշնոհը եւ այլն... Այսօր մենք ավելի շատ հավատում ենք ժողովրդի ասեկոսեներին, քան լրատվությանը: Նման հարցեր տալու փոխարեն մեղադրում էին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին... եւ ժողովուրդը ոչ թե դուրս էր եկել Տեր-Պետրոսյանի համար, այլ այս կառավարության, անարդար պետության դեմ: Ճիշտն ասած, չեմ հավատում` իբր 8 հոգի է զոհվել, ընկերներ ունեմ, ովքեր դեպքի վայրում են եղել եւ շատ լավ տարբերում են ավտոմատի եւ սնայպերի խփածը: Ընկերներիցս մեկն ինձ ասաց, որ սնայպերով մեկին խփեցին եւ ուղեղը թափվեց իր ոտքերի տակ... Սենց բան Լատինական Ամերիկայի դիկտատորական երկրներում կլիներ»:

«Հայոց աշխարհի» հարցին, թե կարիք չկա՞, արդյոք, որ մտավորականները հանդուրժողականության կոչ անեն, Հախվերդյանը հակադարձել է. «Մտավորական ասելով` ու՞մ եւ ի՞նչ նկատի ունեք, այդպիսի մարդիկ դեռ մնացե՞լ են...Վերջին մտավորականին, որ ճանաչում էի, Ռաֆայել Ղազարյանն էր»:

*photo - via Zhamanak