To mark International Day for the Elimination of Violence against Women and as part of the annual 16 Days Activism Against Gender Based Violence, Women's Resource Centre in Yerevan, along with other groups, organised march against violence. Participants included wonderful and inspirational 'Rhythms of resistance' [Հեղառիթմեր]. March ended with a creative performance.
Tweetathon
To raise awareness of this year's 16 Days of Activism Against Gender Violence campaign and of gender-based violence in general, a group of civil society organisations are planning a Tweetathon this Friday, 25 Nov 2011. Friday is the first of the 16 Days and the International Day for the Elimination of Violence against Women.
To participate in the Tweetathon, please join the conversation by using the #16days hashtag. Here are a few suggestions via Women’s Resource Centerand PINK Armenia:
"This Friday is #IDEVAW and the start of #16days2011. Join the #16days tweetathon on 25 Nov to spread awareness about #GBV & #VAW"
"Today is #IDEVAW and the start of #16days2011. What can we do to combat #GBV & #VAW all year? Share your thoughts using the #16days hashtag"
"Happening now: #16days tweetathon. Check out what people are saying about #GBV & #VAW and join the conversation! #IDEVAW #16days2011"
"#FollowFriday: the #16days tweetathon! #GBV #VAW #IDEVAW #16days2011 #FF"
1 in every 3 women experiencing domestic violence around the world are also subjected to sexual assault.
In the first semester of 2011 there were 10 registered legal cases on trafficking in Armenia; 8 are related to sexual trafficking of women.
In Armenia, women are still getting abortions based on gender choice (favoring male fetuses over female). The gender ratio has reached a scandalous level and organizations are getting worried.
In Armenia, we have 131 deputies and only 11 among them are women.
Poverty strikes women the most; globally 70% among the poorest are women.
In Armenia, we have 18 ministers, among them only 2 are women.
In the world, 95% of victims of domestic violence are women.
No one will be protected against violence if we stay silent!
In Armenia, approximately 1 671 012 of the population is female.
You have 1 671 012 reasons to join this march to stop violence against women and girls on 25 November!
Women's Rights Center organises a street action called "Wall of shame" in the framework of 16 Days of Activism. During the action a poster demonstrating husband’s violent behavior towards her wife (the scene is caught by their little daughter) will be presented in the center of the avenue. Papers and pens will be distributed to the passersby, who may express their feelings and comments on that picture. It is anticipated that the picture will be covered with different comments of the passersby until the end of the action.
Among the all Halloween-themed pictures I've seen today, this one strikes me the most.
*Sex workers wearing skeleton masks gather in Mexico city for a procession to remember their deceased colleagues, in particular those violently murdered in the past few years, two days before the Day of the Dead festival when Mexicans pay homage to family and friends who have died. Photograph: Carlos Jasso/Reuters (source: The Guardian)
Social ad created by the Women's Resource Center's volunteers Sarag Blue and Kathy Moughalian, edited by Sarkissian Tamar - on violence against women.
*** 7 April 2011, 1-6pm, Charles Aznavour Square (in front of "Moscow" cinema), Yerevan, Armenia
"Respect women - stop violence" exhibition organised by another activist group - Women's Rights Center in Yerevan: "to raise public awareness on the negative influence of domestic violence against women and children. During the exhibition silhouettes of 7 women with attached true stories on them will be exhibited and the passersby will be handed informative leaflets and booklets on domestic violence phenomenon." For more details, see event's Facebook page.
This is Daniel Craig as you've never seen him before. He appears here in drag as part of the EQUALS project, charity led by Annie Lenox, in honour of International Women's Day.
Starting with the case of that Nubarashen school pedophile teacher, then army and school abuse videos, and then the highly publicised recent domestic violence case, what I noticed - not infrequently - that some people, even among ‘stop violence’ campaigners, in the heat of emotional debate call for lynching of those suspected in abuse or violence.
Yes, it’s understandable that emotions may run high, and things may be said (but not meant to) in the midst of heated debate or as an immediate emotional reaction to horrific crimes.... But you simply can’t fight violence with violence. This will not solve any problems. Instead, it will ensure a vicious circle of everlasting violence.
Let’s take a very recent example of domestic violence in Armenia, that rightly resulted in an outrage, and petition was launched (I supported and signed it) calling for law against domestic violence.
In total, there were 3196 signatures with/without comments, now passed to the prime minister.
A friend of mine disturbed by certain comments posted on the petition 'Armenia Must Pass Domestic Violence Legislation', compiled a list of all of those signatories (28 in total) who "wished bodily violence and death upon the husband and/or mother-in-law of Zaruhi Petrosyan". He rightly pointed out that “we need to prevent domestic violence, not practice lynch mob rule”.
It is also disturbing that a person (e.g. petition signatory 3179, screenshot below) would use a slanderous and bigoted term about a sexual minority group to express his anger over a domestic violence issue. This ‘injustice by injustice’ approach totally devalues his own signature.
Thankfully, 28 comments make up less than 1% of the total number of signatories.
Interesting geographical distribution of such comments: 22 of the 28 comments came from California(!); 2 from Armenia; 1 from Turkey, Australia each; and 1 from the states of Wisconsin and Florida each. As friend commented, “Americans seem to be the most 'stop violence with violence' people...in a country where the death sentence is practiced regularly, but I am not sure about in California....”
Below are just few selected extracts to demonstrate the point.
No. 3,152 They should be thrown in jail and beaten so it's a lesson to others.
No. 2,787 I would beat the living hell out of this prick and set his mother on fire!
No. 2,763 That man and his disgusting mother should be beaten the same way and crushed to death.
No. 2,553 Maybe it's not only time to sign a petition, maybe it's time to personally fight back. Go get your bats and your guns, grab your pots and your pans, they work too, and turn around and do what Madea says. Beat them back!!
No. 2,406 This mother and son should be charge with first degree murder and death penalty sentense for them they should hang in middle of town
No. 1,815 Put a piece of cloth in his mouth take him toYerevan city square and pull his nails in front of the public then hang him
Or, for example, No. 484:
In the past, I heard of Arab females being stoned to death and even seen a true story about it "The Stoning of Soraya M". But I never heard an Armenian version of it. I can't believe beating an individual to death still occures with a mother-in-law having to be the main suspect.
Saying that, and presumably considering it deploring, she then continues:
It's sad to say, but in my personal opinion I believe she should get beaten the same way and let along to die. Don't only stick a dirty peice of cloth in her mouth, but stick in up her ass. The mother-in-law as well as her xangarvats son need to die exectution style. The best method for these types of people is Iranian style "stone to death".
Rule of law, education, trainings, changes in law, and similar measures... that's what I'd like to see instead.
*Thanks to T.S. for help in preparing this blog post.
"A former teacher of Yerevan’s boarding school has pled guilty to “obscene acts” against underage students and now faces 18 months in prison.
During a court trial on Wednesday, Levon Avagyan, whose actions were described by the prosecutor as pedophilia, also asked for a “speedy trial” amid protest from some of the victims who consider such an imprisonment term too mild a punishment for “a person who has committed repugnant acts for years.” (ArmeniaNow)
There was a protest action today by human rights activists in Yerevan against leniency in dealing with the child abuse cases. Next protest is planned for 24 May to coincide with the court proceedings.
This picture by one of the activists Mamikon Hovsepyan became one of the most widely re-posted today among Armenian users on Facebook.
Below is a video by Women's Resource Centre in Yerevan from today's court hearings.
Video description reads: "one of the former students, a victim herself of teacher Avagyan's abuse, was outraged when she heard that the prosecutor is suggesting only 18 months for the pedophile and she started shouting in the court asking for justice for the rapes and abuses that the teacher did during his work in the boarding school for the past 30 years or so. This woman was not allowed to press charges because many years have passed, according to the RA law."
According to the Women's Resource Centre in Armenia, they received number of calls from women and young girls to their hotline alerting on this issue. You don't have to panic or stop enjoying your time and having great night outs with drinks or not. This is an info for you to consider and be careful, to understand that using date rape drugs is a reality in Armenia.
Wikipedia: "Date rape drug refers to a drug that can be used to assist in the commission of a sexual assault, such as date rape. Drugs used to facilitate rape may have sedative, hypnotic, dissociative, and/or amnesiac effects, and can be added to a food or drink without the victim's knowledge.
The act of adding such substances to drinks is known as "drink spiking". The reasons for drink spiking range from personal amusement or maliciousness to theft or (sexual) assault".
*** Զգուշացում
Արդեն որերորդ դեպքն է, որ կանայք և երիտասարդ աղջիկները զանգում են մեր Սեռական բռնության ճգնաժամային կենտրոնի թեժ գծին /0800-01-280/ և հայտնում, որ իրենք անհասկանալի կերպով խնջույքի ընթացքում կորցրել են իրենց գիտակցությունը /քնել/ մեկ բաժակ ալկոհոլ խմելուց հետո, արթնանալով զգացել են սուր ցավեր սեռական օրգանների շրջանում և հասկացել, որ բռնաբարվել են: Հնարավոր է, որ այս ամենը Ձեզ իրական չի թվում և որ շատ դեպքերում մենք նման երևույթներ դիտում ենք ընդամենը գեղարվեստական ֆիլմերում, բայց ցավոք նման դեպքերը իրականություն են և բավականին հաճախ են պատահում:
Սիրելի կանայք և աղջիկներ զգույշ եղեք խնջույքների ընթացքում ինչ-որ բան խմելուց, քանի որ շատ հնարավոր է, որ ձեր խմիչքի մեջ որևէ թմրեցնող կամ քնեցնող նյութ խառնած լինեն: Զգույշ եղեք նույնիսկ, երբ տվյալ խմիչքն առաջարկում է Ձեր իսկ ընկերը կամ զուգընկերը, քանի որ շատ դեպքերում դա արվում է հենց ծանոթ մարդկանց կողմից, ում մենք վստահում ենք և շատ դեպքերում մատուցողի կամ "բարմենի" հետ պայմանավորվածության արդյունքում: Շատ կարևոր է, որ երբ առաջին անգամ ինչ - որ քիչ ծանոթ, միգուցե առաջին հայացքից վստահելի թվացող, անձնավորության հետ պատրաստվում եք գնալ որևէ ակումբ, գնացեք միգուցե ընկերուհու կամ մեկ այլ վստահելի անձի հետ, ուշադիր եղեք: Ես չեմ փորձում վախեցնել Ձեզ, ուղղակի մի փոքր ուշադիր և զգույշ լինել եմ խնդրում:
Եթե նման իրավիճակում եք հայտնվել, անպայման պետք է որքան հնարավոր է շուտ գնալ և բժշկական ստուգում անցնել /սեռավարակներ և արյուն/: Տարբեր թմրեցնող նյութեր մի քանի օրվա /շաբաթվա/ ընթացքում արյան մեջ մնում են և կարելի է դրանց առկայության մասին վկայող ապացույցներ ունենալ:
Ամեն դեպքում միշտ հիշեք, որ օգնության և աջակցության համար կարող եք դիմել մեր կենտրոն` տեղեկատվություն ստանալու նպատակով:
from the candle lighting ceremony on November 25 to end violence against women. Elvira Meliksetyan from the Women's Resource Center is reading a poem [in Armenian] on domestic violence by an unknown author.
Look at these posters. Difficult, I know. Chilling, I know. ...But do not turn away. Let’s face up these real life stories of violence against women still happening in our society.
On November 25th, the International Day for the Elimination of Violence against Women, the Women’s Resource Center in Yerevan will mobilize community members and other NGOs to protest gender violence. The events planned for November 25th will mark the beginning of 16 days of activism to end violence against women and girls, which will include an exhibition and film screening at Kino Moscow in December. This will be the fourth year that the Women’s Resource Center has joined countries around the world in organizing events on November 25th to raise awareness about the issue of gender violence.
On September 25, 2009, the Sexual Assault Crisis Center of the Women's Resource Center invited different NGOs, Government representatives and concerned citizens to a round table discussion on the reality of child sexual abuse in Armenia.
The goal was to assess the situation after the scandal in one of the special schools in Yerevan, Nubarashen #11 where a group of volunteers reported incidences of neglect, violence and sexual abuse towards the children with mental disabilities. Following these scandal Mariam Sukhudyan, one of the activists interviewing the children was accused of defamation, risking up to 5 years of imprisonment while no legal procedures were taken against the institution's administration and staff.
The discussion was based on 2 important elements; 1- to assess the situation in Armenia, based on different organizations' work on children with special needs and from low socio-economic families; 2- to find the best methods to raise awareness and advocate for this issue in society and with governmental bodies.
Many NGOs responded to the invitation, bringing their own concerns regarding this issue. Among them were World Vision, Fund for Armenian Relief, Armenian Relief Society, Society without Violence, Pink Armenia and Democracy Today.
Representatives from World Vision Armenia stated that this is a problem that they have encountered since the start of their work in the country and pointed out that most of the time violence against children starts in the family and sexual abuse is one form that occurs on an alarming scale. They also stated that mothers are often aware of what is happening but find it better to hide it and the family to deny it, to not endanger their reputation or the reputation of the child, since the child will fall victim of an intolerant society and will be repeatedly hurt.
The representative from FAR (fund for Armenian Relief) working over a decade with children from broken families, was familiar with the issue of sexual abuse. She urged all the participants and workers in this field to act carefully because in her opinion, to change the system in a developing country is an extremely long and challenging process. She insisted that assistance should be provided to individuals first, and on the long run reform the system to dismantle group institutions and help more families to take care of their children, since most of these children placed come from poor families lacking the basic needs to provide for them and trusting the institution to do so.
It was also stated that for one child in every special public institution, the state allocates 5000 US dollars annually, while families receive 200-300 US. This may explain the resistance of these institutions' leadership, safeguarding their positions. All NGOs agreed that a reformative approach and shifting work towards families would be a better solution. By keeping those children as much as possible in their familiar settings and local schools and not to cut them from their community would be more efficient and insure sustainability.
Mariam Sukhudyan's case was raised during the discussions by her friends and former volunteers at the Nubarashen special school. Most of the participants agreed that Mariam brought up an important question that people were trying to deny or not openly discuss, claiming the accusations against her were unjust. All present NGOs declared that it was crucial to support her case and make sure that she does not fall victim of the system.
The discussion concluded upon the agreement of the following steps:
1- Continue raising their voices on the alarming situation in Armenia, regarding child abuse by inviting the community for more discussions (public debates, TV panel discussions with experts, etc)
2- Join the efforts of the coalition of NGOs working on children's rights in Armenia and write letters to officials urging them to address the issue with the cooperation of NGOs
3- Implement a research and national survey to better understand the needs of those children and how to reform the system for better prevention of child neglect and abuse in these institutions.
The group will meet again to discuss further and in details specific actions.
On 1 September from 14:00-15:00, there will be a protest action in front of the Ministry of Education in Yerevan, demanding to follow up closely on allegations of abuse, irregularities and sexual assault against the children at Nubarashen special needs boarding school. More on the case (background) - here.
Ուշադրություն Սեպտեմբերի 1-ին, ժամը 14:00-15:00-ին տեղի կունենա բողոքի ակցիա ՀՀ Կրթության նախարարության դիմաց
Պահանջում ենք
Դադարեցնել հատուկ դպրոցներում կատարվող անօրիանականությունները /թերի ուսուցում, անառողջ մթնոլորտ, երեխաների անօրինական աշխատանք, տարբեր կարգի բռնություններ/
Ցուցաբերել հատուկ դպրոցների նկատմամբ հատուկ ուշադրություն
խստացնել վերահսկողությունը
ապահովել թափանցիկություն
վերականգնել երեխաների ոտնահարված իրավունքները
Թող ուսումնական տարվա առաջին օրը բացվեն հատուկ դպրոցների դռները ու էլ երբեք չփակվեն:
--------------------------
------ ----------------------- Սեպտեմբերի 1-ին տարբեր բարձրաստիճան պաշտոնյաներ այցելում են տարբեր հանրակրթական հաստատություններ` շնորհավորելու ուսումնական տարվա սկիզբը: Իսկ հատուկ դպրոցները մնում են փակ և հեռու հասարակությունից: Ժամանակն է բացվեն և այդ դռները: ԱԺ պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանը մի խումբ երիտասարդների հետ այցելելու է Նուբարաշենի հատուկ դպրոց և սաներին գրենական պիտույքներ, ուսումնական այլ պարագաներ է փոխանցելու, ինչպես նաև ծանոթանալու է նրանց առօրյային, ուսումնական ծրագրին, նիստ ու կացին, երեխաների հոգեվիճակին: Այս կերպ պետական այրերի ուշադրությունը հրավիրվելու է այս խոցելի խմբի վրա:
Դուք ևս կարող եք աջակցել հատուկ դպրոցներում սովորող երեխաներին`
- կատարելով նվիրատվություններ երեխաներին` գրենական պարագաների տեսքով Նվիրատվությունները փոխանցելու համար կարող եք երկուշաբթի, օգոստոսի 31-ին, ժամը 16:00-19:00 այցելել Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ գրասենյակ, Այգեստան 9, տուն 6 հասցեում, և այնտեղ թողնել նվերները: Հեռ. 010- 569910, 571399
Truly, there are no limits of absurdity in the way Armenian legal system and police work. Examples? Plenty... For example: You get attacked, then YOU are detained as an ‘attacker’. Now the most recent one: You uncovered the evidence of sexual abuse and other irregularities at one of Armenia’s boarding schools, then from being a witness YOU are becoming a defendant charged with libel. That’s exactly what happened with Mariam Sukhudyan, environmental activist better known for Save Teghut Forest campaign.
EcoLur: Mariam Sukhudyan, the youth green movement activist of S.O.S Tegout, was summoned on 15 August to Erebouni Criminal Investigation Department to give an interview concerning the charge of libel in accordance with Part 1, Article 135 of the Criminal Code of RA.
On 13 November 2008, the Public TV Channel prepared a program where one of the pupils at Nubarashen Boarding School № 11 told about sexual harassment by the teacher. The TV program used video fragments submitted activists of S.O.S Teghout who are also engaged with the protection of the rights of vulnerable social layers. Based on this TV program, Erebouni Criminal Investigation Department conducted an investigation, and as a result, the criminal case №12105809 was initiated on 11 February 2009. However, the charge was not sexual harassment, but libel in accordance with Part 1, Article 135 of the Criminal Code of RA. Mariam Sukhudyan and other volunteers of the green movement were summoned as witnesses to this case in May 2009.
However, Mariam Suhkudyan received a summons on 13 August 2009, that says she is to appear to Erebouni Criminal Investigation Department as an accused.
“EcoLur” calls on to the public at large, including state bodies to pay appropriate attention to this case and reminds that the democratization process declared by the President of our country supposes the participation of the public in the country governance, and S.O.S. signals are one of its manifestation forms.
Mariam was among group of young people who volunteered at the Nubarashen boarding school N11 during April - June 2008 within the UN "10 Best Schools" project.
Below is a video aired by Public TV of Armenia on 13 November 2008 reflecting the allegations of sexual abuse in that school.
On 15 November 2008 a petition was posted on Big Family blog signed by those young people, uncovering various irregularities and allegations of abuse they witnessed while working as volunteers at the school.
An Unhealthy Atmosphere at the Nubarashen Boarding School Petition
We, the group of young people, have worked on voluntarily basis in Nubarashen Boarding School #11 for children with special needs from April - to June, 2008 within the UN "10 Best Schools" project. We want to bring your attention to a number of problems encountered at the school-- problems to which we cannot stay indifferent. We were able to identify and analyze these problems as a result of the frequent visits and our close relationship with the children.
Education Although the school is meant to host children with special needs, in our opinion, there are also perfectly healthy schoolchildren at the school. We do not find this situation acceptable, as the children with special needs receive a special education program, and as a result the healthy children do not receive a full education. The overall level of education in the school is very low. Many of the graduating schoolchildren do not know how to write, they can hardly read: they are illiterate. We believe this to be not so much a consequence of learning disabilities, but the lack of a caring, decent and attentive teaching process. After a few lessons with the same children, we could easily see the progress through their studies.
School Meals We heard numerous complaints from children regarding the food. We were witness to how they preferred getting by with a piece of bread instead of eating, in their own words, the "disgusting" meals the school provides. It would appear that the meals that the children to not consume is fed to the director's pigs, turkeys and dogs inhabiting the school area. Overall, children are not happy with food and they often stay hungry.
The Hygienic Conditions The air inside the school building is heavy and stinky. During the summer, children take shower twice a week, at best, once a week.
The Treatment of Children According to the stories of the children, they are object to beatings and other forms of physical punishment. We personally witnessed needlessly harsh treatment of the children from teachers and night guards. The school director and other administrative workers use children as a free labour force in their homes and summer houses. Apparently, many of the workers in the school are relatives of the director.
Sexual Assaults We have heard about sexual assault from Armenian language and literature teacher towards high school girls. According to the stories from the girls, there was at least one case of rape. The children assure they have told about this to school administration, but they were not take seriously on account of their mental disabilities.
It is worth mentioning that we have discussed these problems with the school director and personnel. After the talk, our visits to the school became highly undesirable. Meanwhile, the children have been put under pressure to the extent that they even tried to change the stories, although later they confessed they have been told to lie.
Taking into account the above mentioned accounts, we kindly ask you to further explore and to solve the problems as well as to assure our easy access to the school because children have grown attached to us and they feel stressed and anxious when we do not visit them.
On 2 December 2008 they held a press conference in Yerevan detailing the problems outlined above. [Below, via Zhamanak daily (in Armenian)]
Բացվել է Նուբարաշենի թիվ 11 հատուկ դպրոցի վարագույրը. սարսափելի է
Վարագույրը մի թեթեւ բացում ես ու` սարսափում, շնչահեղձ լինում: Ու դա ցանկացած համակարգի` բաց կամ փակ, այդ համակարգի ցանկացած վարչության, օղակի պարագայում: Մի խումբ երիտասարդներ ՄԱԿ-ի «10 լավագույն դպրոց» ծրագրի շրջանակներում կամավորական սկզբունքով աշխատելիս բացեցին Նուբարաշենի թիվ 11 հատուկ դպրոցի վարագույրն ու` իրականությունից անակնկալի եկան: Բայց արագ չիջեցրին վարագույրն ու տեսածից, բացահայտածից շշմած` չլռեցին` ինչպես ընդունված է, ինչպես անում են:
Երեկ «Ուրբաթ» ակումբում նրանք պատմեցին ամեն ինչ:
Նուբարաշենի թիվ 11 հատուկ դպրոցը նախատեսված է մտավոր եւ ֆիզիկական հաշմանդամ երեխաների համար, բայց երիտասարդները, ինտենսիվ շփվելով երեխաների հետ, նկատում են, որ նրանց մեծամասնությունը ոչ միայն նորմալ մտավոր տվյալներ ունի, այլեւ` «մեծ տենչ գիտելիքի հանդեպ»: Սկսում են աշխատել նրանց հետ, սովորեցնել: Կամավորներից մեկը պատմեց, որ աշակերտների հետ 1 ամիս անգլերեն պարապելուց հետո նրանք սովորեցին այբուբենը: Իսկ 2-3 ամսից հետո կարողացան շփվել ամերիկացիների հետ: Կամավորները վաղուց էին զգացել դպրոցի տնօրինության անբարյացակամ վերաբերմունքը. պարբերաբար երիտասարդներին կանչում էին, հարցուփորձ անում` ինչու եք եկել, ինչ եք ուզում... Կամավորները բացատրում են, որ ելնելով մարդասիրական նպատակներից եւ այլն, ցույց են տալիս անհրաժեշտ փաստաթղթեր ու վկայականներ: Միեւնույնն է` կամավորների ներկայությունը դպրոցում անցանկալի էր, անհանգստացնող: Մի օր աշակերտուհիներից մեկը փաթաթվում է կամավոր աղջիկներից մեկին ու ասում. «Ես ձեզ շատ եմ սիրում, բայց մեզ արգելել են շփվել ձեզ հետ»... Սակայն կամավորներն արդեն հասցրել էին շատ բան իմանալ, պարզել դպրոցում կատարվածից:
Նախ, նկատել էին, որ աշակերտները կիսաքաղց են մնում: Հետո երեխաները պատմում են, որ օրվա վերջում իրենք իրենց ձեռքով իրենց համար պատրաստված ճաշը տանում են տնօրենի խոզերին ու հնդկահավերին: Ուտել այդ կերակուրները հնարավոր չէր:
Կամավորներին ասել էին, որ դպրոցում սովորում են 110 աշակերտներ: Երիտասարդները ոչ միայն չեն տեսնում դպրոցում այդքան աշակերտ, այլեւ շատ հաճախ նկատում են արդեն ծանոթ աշակերտների բացակայությունը: Պարզվում է` տղաներին տանում են ուսուցիչների, տնօրենի այգիներում աշխատեցնելու, աղջիկներին` տներում:
Դասուսուցումը չի կարող բավարարել անգամ մտավոր հաշմանդամ երեխաներին, ուր մնաց` լիարժեք երեխային: Աշակերտները պատմել էին, որ ստուգումների ժամանակ իրենք` միանգամայն առողջ երեխաները, ուսուցիչների ցուցումով տկարամիտի դեր են խաղում, եւ որ դա չափազանց զվարճալի է:
Դասերից հետո բոլորին փակում են մի սենյակում, միացնում հեռուստացույցն ու հորդորում սերիալ նայել: Դուրս գալը, զբոսնելը, օրը ուրիշ զբաղմունքներով լցնելը արգելվում է: Սենյակներում, ողջ դպրոցում ծանր հոտ է տարածված: Սանիտարահիգիենիկ տարրական կանոնները չեն պահպանվում. սենյակները հազվադեպ են մաքրվում, երեխաները ուշ-ուշ են լողանում:
Պարապմունքների ընթացքում կամավորների հետ մտերմացած աշակերտուհիները պատմում են ուսուցիչների կողմից կատարված սեռական ոտնձգությունների, բռնաբարության փորձերի մասին: Եվ բոլոր աշակերտուհիները նշում են իրենց հայոց լեզվի եւ գրականության ուսուցչի անունը` Լեւոն Ավագյան: Կամավորները պատմում են տնօրենին: Սա ասում է, որ այդ պատմությունները աղջիկների վառ երեւակայության արդյունքն է, չէ՞ որ նրանք ամբողջ օրը սերիալ են նայում:
Երիտասարդները դիմում են նաեւ հոգեւորականների, ՄԱԿ-ի ներկայացուցիչների, լրագրողների: Հանրային հեռուստաընկերությունը եթեր է հեռարձակում կամավորների նկարահանած տեսաերիզը` քողարկելով իր հետ կատարվածի մասին պատմող աղջկա դեմքը: Դրանից հետո հայոց լեզվի ուսուցիչ Լեւոն Ավագյանը հեռանում է դպրոցից` այլեւս ստեղծագործական աշխատանքներով զբաղվելու նպատակով: Ոչ Լ.Ավագյանը, ոչ մյուս ուսուցիչները, ոչ դպրոցի տնօրենը պատասխանատվության չեն կանչվում: Ոստիկանության Էրեբունու քննչական բաժնից պատասխանատվության են կանչվում կամավոր երիտասարդները` առանց ծանուցագրի, մի հեռախոսազանգով: «Մենք սպասում էինք, որ քննիչները պետք է խիստ մոտեցում ունենային դպրոցի տնօրինության նկատմամբ: Ի վերջո, եթե անգամ դեռ չի ապացուցվել կատարվածը, բայց վկաները շատ են, փաստերը` բազմախոսուն: Այնինչ մենք էինք մեղադրյալի դերում հայտնվել», - պատմեց կամավոր տղաներից մեկը:
«Մեզ հետ կոպիտ վարվեցին եւ շատ վիրավորական: Քննիչ Ադամյանն ասաց, որ ավելի լավ կլիներ մենք ինքնապաշտպանությամբ զբաղվեինք: Հեգնեց, թե մեզ առաքյալների տեղ ենք դրել: Մինչ այդ ես չգիտեի, որ ցուցմունք գրելու համար իրավունք չունեն մեզ 3 ժամից ավել պահելու քննչական բաժնում: Նրանք ինձ այնտեղ պահեցին 7 ժամ», - պատմեց Մարիամ Սուխուդյանը:
Մի խոսքով, երիտասարդներին քննչական բաժնում սպառնացել են, վախեցրել, ասել, որ մեղադրողները` աղջիկները, հրաժարվել են տեսաերիզում պատմածից, եւ որ ամբողջ պատասխանատվությունը իրենց` կամավորների` վարագույրը բարձրացնողների վրա է: Ի դեպ, երիտասարդները ձայնագրել են այն հեռախոսազանգը, որտեղ աղջիկներից մեկը զանգում է կամավորին ու տեղեկացնում, որ ինքը քննչական բաժնում հերքելու է ամեն ինչ, ասելու է, որ կամավորների սովորեցրածով է ինքը նման պատմություններ պատմել, իրականում ոչինչ էլ չի եղել: Եվ որ ինքը ստիպված է այդպես խոսել, քանի որ տնօրենը կանչել է մորը, հոխորտացել, սպառնացել, մայրն էլ ծեծել է իրեն` աշխարհով մեկ խայտառակ անելու համար եւ ստիպել հերքել ամեն ինչ: Աշակերտուհիները արդեն հարցաքննվել են: Նրանք ամեն ինչ հերքել են:
Երեկ ԿԳՆ-ից զանգահարել են կամավորներին, առաջարկել միասին գնալ դպրոց, ստուգայց անցկացնել: Երիտասարդները մերժել են: «Եթե հիմա դուք գնաք այդ դպրոց, կտեսնեք, որ դպրոցը մաքուր է, աշակերտները գոհ են, ոչ մի դժգոհություն չունեն: Բայց այդպես միայն առաջին հայացքից է, հավատացեք»: Երիտասարդների պայքարը գոնե մի արդյունք տվել է. դպրոցը գոնե առժամանակ մաքրվեց գարշահոտերից եւ Լեւոն Ավագյանից:
Ի դեպ, Նուբարաշենի թիվ 11 հատուկ դպրոցն են ավարտել լրագրողներ Գագիկ Շամշյանն ու Մհեր Արշակյանը: Գ.Շամշյանը այդ դպրոց է բերվել Կամոյի, Մ.Արշակյանը` Մեղրիի մանկատնից: Նրանք այդ դպրոց են բերվել իբրեւ տկարամիտներ` համալրելու այդպիսիների գլխաքանակը:
Գագիկ Շամշյանը մինչեւ հիմա հիշում է այդ դպրոցի լավ ու վատ ուսուցիչներին: Եթե անգամ չցանկանա հիշել, ճակատի սպին գոնե ամեն առավոտ հիշեցնելու է լեզվի ուսուցիչ Լեւոն Ավագյանի` մանրահատակի կտորով գլխին հասցրած հարվածը: Մինչեւ հիմա հիշում է ֆիզկուլտուրայի դասատու Վարազդատ Մկրտչյանին, որին երեխաները «կապույտ մորուք» էին ասում, փայտամշակման դասատու Դավիթ Միրզոյանին, որն իր իսկ սարքած ցուցափայտով ծեծում էր իրենց: Եվ թե ինչպես իրենց տանում էր իր այգին, բանջարանոցը, աշխատեցնում, բայց վայը եկել, տարել էր նրան, ով մի պոմիդոր, մի ցոգոլ կպոկեր:
Իսկ ի՞նչ պետք է տեսնի Կրթության եւ գիտության նախարարությունը Նուբարաշենի թիվ 11 հատուկ դպրոցում` մաքուր մանրահատա՞կ, կահկարասի՞, լվացված զուգարաննե՞ր... Ի՞նչ կարող է տեսնել, օրինակ, ԿԳՆ աշխատակից Արծվիկ Արշակյանը, ով նախկինում այդ դպրոցի փոխտնօրենն էր` բռնություննե՞րը, բռնաբարություննե՞րը, առողջ երեխաներին տկարամտացնե՞լը: Նրանք նման բաներ չեն տեսնում. ոչ այն պատճառով, որ ամենակարեւոր բաները աչքով չես տեսնի: Նրանք այնքան ազնիվ են, որ ուրիշի աչքի գերանը տեսնելիս ձայն չեն հանում, որովհետեւ տեսնում են նաեւ իրենց աչքի գերանը:
Լուսանկարը՝ Գագիկ Շամշյանի *photo of Mariam Sukhudyan - via Tert.am
It is soon Women's Day in Armenia and this year women are asking for more than flowers and chocolate, they are asking for equal rights, equal opportunities and a life without violence.
The Women's Resource Center in cooperation with other NGOs is launching the activites for the Month dedicated to women's issues in Armenia.
Report issued today by the Amnesty International (to be formally launched in Yerevan tomorrow) suggests that “more than a quarter of women in Armenia have faced physical violence at the hands of husbands or other family members. Many of these women have little choice but to remain in abusive situations as reporting violence is strongly stigmatized in Armenian society.”
Women’s Resource Centre in Armenia organises march against violence against women on 25 November 2008.
More than two-dozen prominent Armenians in the Diaspora have signed a statement supporting equality and justice for all in Armenia. Among th...
Quote of the moment
Մարտիրոս Սարյան: "Իմ կարծիքով, մեզ՝ որպես արևելյան ժողովրդի, չափազանց կպատշաճեր բազմագույն դրոշը, որն ի հայտ է բերում ինքը` չքնաղ և հավերժ գեղեցիկ ծիածանը:"(source)
Posts
